Van perron tot perron: de spectaculairste treinstations van Frankrijk

In Straatsburg begint de treinreis onder een reusachtige glazen overkapping van staal en glas. Het station, een 19de-eeuws juweeltje van de hand van Johann Eduard Jacobsthal, heeft een neorenaissancegevel die herinnert aan de pracht en praal van de keizerlijke tijd. Na een grondige renovatie komen de glas-in-loodramen, rijkversierde plafonds en elegante sfeer weer optimaal tot hun recht. In de voormalige keizerlijke salon, omgedoopt tot de Grand Voyageur (Grote Reiziger), wordt binnenkort een chique restaurant geopend dat gastvrijheid en verfijning hoog in het vaandel heeft staan. Het station is naar alle kanten open en blaast een moderne wind over de spoorverbinding tussen Frankrijk, Duitsland en Zwitserland. Een stijlvol trefpunt van Europa.

Naar Straatsburg met de trein 

In Metz kom je het station binnen alsof je een kathedraal van lichtgele natuursteen betreedt. Dit meesterwerk van Jürgen Kröger werd opgetrokken tussen 1905 en 1908, toen de Elzas-Moezel bij Duitsland was ingelijfd. De monumentale bogen, veertig meter hoge klokkentoren en grote glas-in-loodramen bepalen mede het karakter van deze 'stad van kunst en geschiedenis'. Dit toonbeeld van neoromaanse bouwkunst herinnert aan een tijdperk waarin de trein het prestige en de macht van een rijk belichaamde. Meermaals uitgeroepen tot mooiste station van Frankrijk, geeft het zowel uiting aan de keizerlijke grandeur als aan de Lotharingse zachtmoedigheid. Dit beschermde monument, vlak bij het centrum, is een ideaal vertrekpunt voor een wandeling langs het erfgoed en de tuinen van Metz, dat zich bij zonsondergang in een gouden gloed hult.

Naar Metz met de trein 

Onder de grote klok die naar de hemel wijst, symboliseert het Gare de Lyon de stijlvolle manier van reizen op zijn Frans. Sinds de opening van het station ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling van 1900 gaat het met de tijd mee, zonder de oorspronkelijke glans van de belle époque uit het oog te verliezen. Het mythische restaurant Le Train Bleu, dat op de monumentenlijst staat, heeft beschilderde plafonds en vergulde elementen als eerbetoon aan de kunst van het reizen. Het station is niet alleen bedoeld om in en uit de trein te stappen, maar ook om in de grote, lichte hal te winkelen, te werken en elkaar te ontmoeten in de cafés. Een vertrek richting het zuiden, een halte in Parijs, een fijn moment voor jezelf tussen twee bestemmingen.

Gare de Lyon 

Het 19de-eeuwse Gare du Nord in Parijs, een schitterend ontwerp van Jacques Hittorff, verbindt dagelijks meer dan 200 miljoen reizigers met Londen, Brussel en Amsterdam en is daarmee het drukste station van Europa. De neoklassieke gevel met beelden van de steden die de trein aandoet, herinnert aan de charme van een heroïsch tijdperk. Het station is volop in transformatie om straks een groot en dynamisch knooppunt te worden met een weelderig begroeid plein, nieuwe looproutes, winkels en expositieruimtes. Een kruispunt tussen monumentaal erfgoed en een heldere toekomstvisie.

Gare du Nord

Het Gare de Lyon Saint-Exupéry, ontworpen door Santiago Calatrava, spreidt zijn vleugels van staal en glas uit over de vlakte van Lyon. Door de slanke belijning en luchtige structuur lijkt het net een vogel die op het punt staat weg te vliegen. Het station is rechtstreeks verbonden met de luchthaven en kenmerkt zich door de ultramoderne architectuur en de soepele infrastructuur.  

Naar Lyon met de trein via station Saint-Exupéry 

Onder de grijsgroene koepel en klok met vier wijzerplaten waakt dit station van architect Roger Gonthier sinds 1929 over Limoges. Het is een schitterend staaltje art deco met smeedwerk, glas-in-loodramen en een verhoogde hal, een zeldzaamheid in Europa. Het station doet nog steeds dienst en blijft een toonbeeld van vakmanschap uit Limoges. Rondleidingen geven een kijkje achter de schermen van dit juweeltje van steen en koper, dat even fraai als functioneel is.

Naar Limoges met de trein 

Het station van Rennes opent zich naar de stad en verwelkomt reizigers in een eigentijds gebouw met veel hout, glas en licht. Hier wordt Bretagne opnieuw uitgevonden in een mix van natuur en design. Het station is geschikt voor de TGV en verbindt de noordelijke met de zuidelijke wijken van de stad via een grote zwevende hal en begroeide pleinen aan weerszijden. Dankzij de winkels, galerijen en ontspanningsruimtes is het een modern, rustgevend en toch levendig station, naar evenbeeld van de Bretonse hoofdstad. 

Naar Rennes met de trein 

Tussen zee en palmbomen ademt het station van Nice de charme van de belle époque. Met zijn rijkversierde gevels, fijne smeedwerk en azuurblauwe licht is het een zeer geslaagd ontwerp van Louis Bouchot. Op slechts enkele minuten van de Middellandse Zee staat het station symbool voor het elegante, zonnige en bedrijvige Nice. Met zorg gerestaureerd, heeft het zijn oorspronkelijke karakter behouden en tegelijk een moderne uitstraling gekregen. Onder de glazen koepel mengt de zilte zeelucht zich met het ritme van de treinen tot een zonovergoten halte waar historisch erfgoed en de sprankelende ambiance van de Côte d'Azur samenkomen.

Naar Nice met de trein 

Het station Saint-Jean, een ontwerp van Marius Toudoire met een glazen dak van Gustave Eiffel, toont de grootsheid van het industriële erfgoed in de stad Bordeaux. Dit historische monument dateert uit het einde van de 19de eeuw en mengt natuursteen, metaal en licht tot een meesterlijke compositie. De gerestaureerde glas-in-loodramen, beelden en fresco's getuigen van de glorietijd van het spoor. Het station ligt aan de rivier de Garonne, tussen trambaan en gerenoveerde cafés, en verenigt de elegantie en levendigheid van Bordeaux op een plek waar verleden en heden elkaar raken. 

Naar Bordeaux met de trein 

Licht, helder en weelderig begroeid: Saint-Roch past naadloos bij de geest van het zuiden. Dit station in hartje Montpellier heeft een open blik naar de stad en laat treinen, trams en fietsen op elkaar aansluiten in een goed geolied ballet. Dankzij de opengewerkte loopbruggen, groene patio's en drukke terrassen doet het gezellig aan; ideaal om even de benen te strekken als je op de trein moet wachten. Een stedelijk uitkijkpunt over het zonnige Montpellier, dat altijd in beweging is.

Naar Montpellier met de trein 

Met zijn roze bakstenen gevel en grote glaspartijen weerspiegelt Matabiau de ziel van Toulouse. Het station, nu een beschermd monument, werd in de late 19de eeuw door Marius Toudoire gebouwd met een mix van industriële chic en zuidelijke warmte. Dit Zuid-Franse baken is een vertrekpunt naar de zee, de bergen en de wijngaarden van Occitanië. Onder de gebeeldhouwde plafonds hangt nog steeds de sfeer van een andere tijd, toen treinreizen tot de kunst van het leven behoorden.

Naar Toulouse met de trein 

Boven aan de brede trap kijkt Saint-Charles uit over Marseille, Frankrijks oudste stad, en de Middellandse Zee. Het in 1848 geopende station combineert lichtgele natuursteen met antiek smeedwerk in een zonovergoten decor. Vanuit de gewelfde hal reikt de blik over daken en heuvels tot aan zee, een belofte van nieuwe bestemmingen en verre horizonten. Het station, een markant oriëntatiepunt in de stad, is zowel doorgangs- als ontmoetingsplek en verbindt Parijs met de Méditerranée.

Naar Marseille met de trein

In Nantes neemt mobiliteit nieuwe hoogten aan. Tussen de voor- en achterzijde van het station loopt een glazen luchtbrug als het ware van het verleden naar de toekomst. Dit station van de nieuwe generatie, dat in 2020 werd ingewijd, is een schoolvoorbeeld van de geleidelijke transitie die de hoofdstad van de Atlantische Loirestreek zo na aan het hart ligt: trams, fietsen, elektrische laadpalen en stadstuinen vormen een vloeiend en rustgevend ecosysteem. Onder het natuurlijke licht van de hal kruisen reizigers en inwoners elkaar. Ecologisch, inventief en uitnodigend, maakt het station het reizen met de trein weer aantrekkelijk en aangenaam.

Naar Nantes met de trein